BIOGRAFIA
PUBLIKACJE
KSIĄŻKI
ARTYKUŁY
PRZEKŁADY
PUBLIKACJE ZAGRANICZNE
PUBLIKACJE MULTIMEDIALNE
PROGRAMY TELEWIZYJNE
FILMY
GALERIA ZDJĘĆ
FRAGMENTY NAGRAŃ
Słowo kluczowe:
Szukaj w:
   
 
STRONA GŁÓWNA / PUBLIKACJE / KSIĄŻKI / Ostatnia wileńska plejada. Szkice o poezji kręgu Żagarów
Ostatnia wileńska plejada. Szkice o poezji kręgu Żagarów

Monografia wileńskiej grupy poetyckiej Żagary, opublikowana w 1991 roku w wydawnictwie PEN w Warszawie, stanowiąca skróconą o połowę wersję 970-stronicowej rozprawy doktorskiej, obronionej w 1982 roku. Podpisana do druku w Wydawnictwie Literackim na publikację czekała aż 9 lat, co stało się możliwe dopiero po przyznaniu Cz. Miłoszowi, który był jej centralną postacią, nagrody Nobla i zdjęciu z niego zapisu cenzorskiego.


Książka przedstawia wszystkie etapy rozwoju (od 1927 do 1945 roku) głównych indywidualności tworzących plejadę, a także intelektualny wkład mniej znanych postaci zespołu „Żagarów”: Henryka Dembińskiego, Stefana Jędrychowskiego, Józefa Maślińskiego. Rozdział pierwszy, „Już nic, to tylko stoi obłok nad Sekcją Twórczości Oryginalnej” przedstawia atmosferę kulturalną i polityczną międzywojennego Wilna; drugi, pt. „Strategia Żagarów” przynosi interpretację społeczno-artystycznego programu tej grupy; kolejne przynoszą analizy twórczości najwybitniejszych poetów tej formacji poetyckiej: „Ostatni bard Wielkiego Księstwa” - Teodora Bujnickiego; „Profecja i kronika” - Aleksandra Rymkiewicza; „Największy poeta miasta Lidy” - Jerzego Putramenta; „Muzyka zodiaków, zjawisk i cyfr” - Jerzego Zagórskiego; „Ład dojrzały do katastrofy czy katastrofa dojrzała do ładu” - Czesława Miłosza (ten ogromny rozdział składa się z trzech części: „Czarny Ariel poezji społecznej”, „Apokalipsa według Czesława Miłosza”, „Poezja w dzień końca świata”). Książka ta jest najszerszym i najpełniejszym analitycznie opisem poezji katastrofistów wileńskich.

 
Stanisław Bereś